De vakantie enkele dagen te hebben uitgesteld, i.v.m. met de begrafenis van Peter van der Pol vertrokken we op donderdag 15 juni 2000 richting Schwarzwald. Want daar hebben we ons eerste slaapplekkie uitgezocht. Uitgezocht? Neen natuurlijk, gebruik gemaakt van onze toercoordinator, Nick Tilmans, hij heeft ons voorzien van routes en camping voor de eerste dagen. Onze kampeerplek in Oostenrijk wordt de camping “Sonne" in Pfunds, daar waar vorig jaar een clubweekend plaats vond van MMC72. De eerste dag zijn we door de Nrd-Vogezen over Wingen sur Moder naar het Schwarzwald gereden, mooie route en zeer warm weer. Onderweg zijn we geschrokken van de vernielingen die de Storm van Kerstmis 1999 heeft aangericht aan de Vogezen en het 5chwarzwald. Het is niet te omschrijven, dit moet je zelf zien. Duizenden bomen hebben het loodje gelegd en het zal enkele jaren duren voordat deze schade is opgeruimd. Meer dan 100 jaar voordat de schade in de natuur is hersteld. Wij maken dit niet meer mee. Uiteindelijk zijn we om 18.00 uur gearriveerd in ons hotel in Lauterbad, een klein Kuuroord vlak onder Freundenstadt. Na een goede nachtrust en ontbijt zijn we richting Pfunds vertrokken. De route die we kregen van Nick was zeer de moeite waard, vooral het stukje langs de Donau, zeer mooi en lekker rustig. 3ullie hebben dus gemerkt dat we geen autobaan hebben genomen, bij ons ging het dan ook puur om het motorrijden. En zoals altijd, als wij met de motorfiets op vakantie gaan, maken we leuke tussenstops. Dus nu ook weer, waar het ons uitkwam gingen we langs de weg of in het bos picknicken. Wat is nog mooier? Via de plaatsen Sigmaringen, Ravensburg en Wangen naar Oberstaufen, ging het richting Oostenrijkse grens. Hier duiken we de bergen in en beginnen we aan onze eerste bergpas. Het is dan vrijdag, er zijn in deze regio veel politiecontroles, want op diverse plaatsen zagen we de mannen schrijven, met name bij motorrijders. De maximale snelheid en de doorgetrokken witte strepen worden daarna goed in de gaten gehouden en dat hield qua tijd op. Uiteindelijk draaien we bij Imst de grotere weg op en zijn we “snel” via Landeck en Prutz, in Pfunds. Hier moesten we de groeten maken aan het oude dametje van de camping van Herr Nickelmans van MMC72. Gelijk moeten we een + liter bier van haar drinken en de groeten terugmaken. Nick alvast bedankt voor de tips. We mochten een plekje uitzoeken en de tent werd daar opgezet. Marlene had ons het advies gegeven dat, als we rustig wilden liggen, we achter door links moesten gaan staan. Voor aan de weg had je te veel last van de doorgaande weg. En van een niet-kampeerster, nemen we dit advies aan. En het was goed. Na toch wel een vermoeiende dog, zijn we enkele uurtjes naar Pfunds gegaan waar we keken naar de wedstrijd Ned-Den. Enkele Weizsen droegen ertoe bij dat we als een paar blokken in slaap vielen en we lekker lang uitsliepen. Zaterdag l7juni 2000. Deze dag werd benut om Pfunds te bekijken, daar ontdekten we het activiteitencentrum, waar je kon deelnemen aan: Parasailing, rafting, mountain biking en Canoeing. Wij keken alleen toe. Verder was het een heel ontspannen dag, lekker bijkomen van de reis en langs de weg genieten van de honderden motoren die via de Reschenpas naar Italie reisden. De drukte deed me denken aan vroegere tijden, wanneer Francorchamps had plaats gevonden. Je krijgt daar zo'n een kick van. De eerste twee nachten koelde het goed af, Pfunds ligt op een hoogte van 1000 mtr en hier daalde de temperatuur tot ±-50C, zodoende waren we blij dat Liesbeth toch de fleece deken had ingepakt. Thuis had ik de opmerking al gemaakt; "We gaan op zomervakantie” en toen kreeg ik het antwoord; “Ja maar wel naar Oostenrijk”. Zondag 18 juni 2000.  We hadden besloten niet te rijden, het was te warm. Zodoende namen we een mooie wandelroute door het bos naar Kajetansbruck, via de oever van de snelstromende Inn, naderen we Hotel Kojetansbruck, waar we genieten van een lekkere ijscafé. Verder naar de Fischeralm, een plekje in het bos waar het ook heerlijk vertoeven was. De route terug ging helemaal door de bos, bergje op en bergje af, jullie kennen dit wel. Maandag 19 juni 2000. Het is vandaag alweer onze vijfde vakantiedag, we gaan naar de Kaunertolgletscher met de motor. Een korte rit van 2 maal 36 km. Maar zeer de moeite waard, blijkt achteraf. Maar omdat de route zo kort was, nemen we het besluit, zoals op de routebeschrijving vermeld staat, ga effen tanken in Samnaun, lekker goedkope benzine. Dinsdag 20 juni 2000.  Zo wat een dag, we zouden maar een klein eindje gaan wandelen, maar het werden tenslotte toch 20 km. Je weet wel, zullen we nog effen doorlopen of dat kleine stukje tot achter die bocht en tenslotte van: nog een klein uurtje en dan zijn we aan de alm, de Radurschel-alm. Maar alles was de moeite waard, lekker eten op de alm, verse melk van de koelen en brood en vlees van de boer. Een geweldige dog daarboven in de bergen. Het lijkt een beetje op een hemel en daar houden we het ook bij, zo lekker rustig en alleen maar het geluid van de koeienbellen. Op de terug weg nemen we de Klomsteig, een kloof waar de rivier zich een weg door zocht en de mensen een weg baande middels paatjes en bruggetjes. Spectaculair, dat wel. Liesbeth wil er niet meer door, jammer. In de avond krijgen we ons eerste regenbui, zo eentje die het stof moet oplossen. Woensdag 21 juni 2000. Vandaag zullen we de Stelvio bestijgen, ook weer via een vooruitgezette route van het clubweekend Pfunds. Maar tot onze teleurstelling is de weg naar de Stelvio afgesloten door de sneeuw die er nog lag. Omrijden dus, Via Sta Marie naar de Umbrailpas en dan boven, omlaag naar Bormio. Het was voor mij alweer enkele jaren geleden dat ik deze passen reed, zodoende hadden we veel plezier aan dit rijden. En we waren alleen, ook dit heeft zijn charmes je kunt stoppen wanneer je wilt en de snelheid is altijd goed, rustig aan dus. Tijdens deze route komen we ook nog in Livorno, ook een belastingvrije zone, waar bepaalde waren goedkoper zijn; bijv parfum, horloge, drank en benzine. Een kopje koffie daarentegen betaal je dubbel en dik. Langs, voor mij een nieuwe weg en tunnel komen we weer in Zwitserland uit, in Zernez om precies te zijn. Hier wijken we van de route af en gaan rechtstreeks terug naar Pfunds. Op de camping terug doen we snel inkopen voor twee dagen want morgen is het een feestdag. In de avond zitten we voor de tent en doen een spelletje triominos ik verlies steeds!!.Dan maar een pilsje bij het licht van zelfgemaakte kaarsen. Wat wil een mens nog meer? Donderdag 22 juni 2000. Een christelijke feestdag in Oostenrijk en Duitsland, 's morgens trekt de processie uit. Wij gaan wandelen naar Greit, een gehucht dat hoger ligt op een van de flanken van de omliggende bergen. Het wordt een heel mooie tocht, we hebben eten en drinken meegenomen voor de hele dag. Boven op de Bergwei is het zo mooi dat we wegdutten op een bankje. Ook hier hebben we een gevoel dat we ons bevinden in de Pfundser Hiemel. Terug in Pfunds genieten we van enkele grote pinten op een gezellig terras in het midden van het dorp, daar waar ook de kerk staat. Jo Janssen heeft mij geleerd dat er bij elke kerk ook een kroeg staat. Nu vraag ik me af: stond de kroeg al toen de kerk gebouwd werd of is de kroeg gebouwd nadat de kerk gereed was? Wie het weet mag het zeggen. In de avonduren genieten we van de mooie muziek van de blaaskapel, die speelde ter ere van de feestdag Vrijdag 23 juni 2000. Vandaag eerst de was doen. Van wandelen en motorrijden komt niks, de wolken hangen laag rondom de toppen van de omliggende bergen. Toch moor goed dat we de MMC72 paraplu’s hebben meegenomen. Het gaat harder regenen, potverdorie nogantoe dit hebben we niet besteld, Onweer rond de middagklok, ook dat zijn we niet gewoon. Het zal wel weer over gaan, dus we gaan Pfunds in. Leuk overdekt terras en warempel om 14.00 uur schijnt het zonnetje weer, maar niet voor lang. Even was ik met mijn gedachten bij de leden van de MMC72 die verleden jaar ook hier waren en in deze slechte weersomstandigheden hier moesten vertoeven. De weg naar de Reschenpas is vandaag bijzonder druk. De oorzaken liggen bij de staking op de Brennerpas en de vakantie periodes zijn aangebroken. Van de drukte op de weg genieten we weer, vooral van de vele motoren waarvan er veel stoppen aan het tankstation en bij het restaurant dat vlak naast onze supermarkt ligt. De plannen van morgen worden in de tent, onder het geluid van de stromende regen, gemaakt. Zaterdag 24 juni 2000. Na 't ontbijt besluiten we om te vertrekken, het is inmiddels 10.00 uur. Snel naar de bank om geld te pinnen en de camping te betalen. Liesbeth trekt zich de inpak procedure aan en dan is het zo gepiept. Om 12.00 uur zitten we op de fiets richting Italië, ons einddoel zal liggen in de provincie Trentino, met name de Dolomieten. Enkele campings hebben we op papier uitgezocht en daar rijden we dan ook naar toe. Via Merano gaat het richting Bolzano. Voor Bolzano, drukke plaats, gaan we de bergen in en maken we via de Wijnstrasse een omweg om daarna weer onder Bolzano bij Auro uit te komen. Vanaf hier gaat het alleen nog maar bergop. Overleg over de ligging van de kleine camping en het luxueus sanitair geeft ons de doorslag om te kiezen voor camping belle Verde in Predazzo. Op zich hebben we vandaag maar een korte rit gehad maar wel mooi, totaal maar 155 km vanuit Pfunds tot in Predazzo en dat in een tijd van 4 uurtjes. Mooi toch. Zondag 25juni 2000. Tijdens het ontbijt zijn we in gesprek gekomen met een aardige meid van Duitse afkomst die in Italië woont. Zij rijdt ook motor en staat naast ons op de camping. Zij legt ons uit op welke plaatsen we hier geweldig kunnen genieten van de natuur en welke plaatsjes we beslist het eerste moeten bezoeken. Ook geeft zij ons de wandelkaart van deze omgeving, dit is bijzonder leuk. Zij gaat morgen naar huis en vraagt of we de komende week bij haar willen langs komen. Helaas kon dit niet, jammer. We beloven haar de mooiste route het eerst te gaan rijden en we voegen de daad bij het woord en rijden een aantal passen in de directe omgeving. Het was zeer de moeite waard, kleine wegen met zeer korte bochtjes, maar omdat het zondag was, was het toch flink druk op de kleine wegen. Op vele plaatsen zitten de Italianen overal op de bankjes en de tafels zijn goed gedekt met stokbrood, fris en wijn. De kinderen spelen in de bossen en bij het water. Het is dan ook heerlijk daar in de Dolomieten, iedereen geniet ervan. Lekker lui in de Ligstoel in het zonnetje hoog boven in de bergen waar de temperatuur goed is. In de avond gaan we lekker eten in de plaatselijke Pizzeria, nou dat hebben we geweten. Wat een Pizza, van de twee kregen we maar leder ½ op, de rest moesten we meenemen naar de tent, voor morgen. (volgende maand deel 2) *** ik heb geen deel 2 ***?!?!!??