Noorwegen 1999 - Roy Smeets |
| Roy Smeets- Susuki GSX1200 Geert Weggemans/ Annemiek Lechner- BMW R1100GS John Linnemeijer- Honda Dominator Marlies Weggemans- BMW R65 Op vrijdag 23 juli 1999, zijn we met z'n drieën (Geert, Annemiek en ik), vertrokken naar de kop van Denemarken. Het was een erg lange reis. Na een uur of 11 (en 1100km verder) kwamen we eindelijk aan in Hirtshals. Vanaf hier vertrekt onze boot naar Kristiandsand (Noo). Nu nog effe snel het dorp in om wat te eten, en daarna weer snel de tent in om ons klaar te maken voor de overtocht. Daags erna moesten we om 06.30u weer in de haven staan, om de overvaart te maken. Tijd om te ontbijten hadden we nog niet gehad, daarom namen we op de boot een "lopend ontbijdt". Hier aten we onze buikjes goed vol. De reis duurde zo'n 4uur, maar dat maakte niet zo veel uit, want onder tussen was de zon gaan schijnen. Dus gingen we het zonnedek op, om te genieten van het stralende weer. 
De overtocht was vlekkeloos verlopen. Eindelijk waren we in Kristiandsand. Na het uitschecken, reden we noordwaarts het Setesdal in. Hier kon je werkelijk na iedere bocht stoppen om weer een foto te maken. Het werden dus ook allemaal "ansichtkaarten". Noorwegen maakte al meteen een goede indruk op mij, mooi weer, schitterend natuur en ook nog eens goede wegen. Alles wat een motorrijder zich maar kan wensen.  De eerste overnachting vond plaats op de camping bij Vallè. Deze camping ligt vlak aan het water. Hier kregen we ook de eerste regenbui over ons heen. Dus gingen we maar vroeg naar bed. De volgende dag reden we richting Odda. Onderweg kwamen we veel bezienswaardigheden tegen. De ene waterval na de ander. En we reden de zon tegemoet. We sloegen onze tenten op in het dorpje Hiddal, waar een heel kleine camping ligt...De dag erna reden we met goede moet verder naar Gudvangen. Hier zouden we John en Marlies treffen, maar zij stonden met motorpech in Olden, dus reden we maar daarheen.  Hier in Olden zijn we twee nachten blijven staan. Hier konden we eindelijk uitrusten van al dat gereis. Zo konden we lekker zwemmen, vissen en zijn we de Briksdalsbreeën op gewandeld. 
 Donderdag 29 juli gingen we met z'n vijven verder. We reden de Gamle Strynefjellsveg op (dit is een bijzonder mooie pass, waarvan zo'n 15km onverhard is. Hier had ik het gevoel alsof ik over de maan reed, alleen was hier water)via het Ottadal richting Lom. Hier sloegen we af naar Skjolden. Onderweg kwamen we een kleine leuke camping tegen. Deze camping ligt aan het water, dat afkomstig is van een gletsjer uit de buurt. Hier hebben we heerlijk gewandeld en gesleed. Ook heb ik 't ook nog gewacht om een verfrissende duik te nemen, wat aardig tegen viel. Het water was nl net iets kouder dan gedacht... 
Met de Jotunheimer (=land der reuzen) aan onze zijde, gingen we verder naar Sogndal. hier zagen we weer voor de eerste keer wolken, maar dat duurde gelukkig niet land. Van hier uit reden we verder naar Aurland, waarbij het beroemde Flåmbaantje ligt. Dit is een 20km lange spoorweg die kan worden toegerekend tot de steilste van de wereld. Deze zijn we op gereden, en weer naar beneden gewandeld. 
 Vanuit Aurland reden we zuidwaarts de Aurlandsveien op via Hol naar Gol. Hier namen we afscheid van John en Marlies. Terwijl hun vakantie erop zat, hadden wij nog een goede week te gaan...vervolgens reden wij weer naar het noorden naar Vågåmo. Hier namen we de bomvei (=tolweg) naar Lesja. Dit is een onverhard stuk weg door de middle of nowhere. Hier is niets meer van de beschaving te herkennen. Hier groeien geen bomen meer, alleen maar struikjes en vele mossen. Na een lange dag zijn we eindelijk gestopt op een camping onderaan de voet van de Trollstigveggen. Deze gingen we de dag erna rijden. 
3aug. Na een goede nachtrust pakten we onze motoren weer op, om ons op te maken voor de volgende rit naar Geiranger. Dit is een mooie weg om te rijden, mooie omgeving, haarspeld bochtjes en niet te veel verkeer. Een betere combinatie is er niet. 
 Geiranger, gelegen aan het Geirangerfjord, een plaatsje met een ongelofelijke omgeving...zoals het Dallsnibba, het hoogste punt van de omgeving. 
 5aug. verlaten wij Geiranger en nemen de boot naar Hellesylt. Hier aangekomen vervolgen wij onze weg richting Bergen. We reden in het westen zuid-waards, van fjord naar fjord. Dit zijn vrij rustige wegen, waar je zelden een auto tegen komt... Vanuit Bergen zijn we via Nordheimsund (waar we een motortreffen bij woonden), Skånevik en Sand naar Jorpeland gereden. Vanaf hier sloeg het weer om. Het was gedaan met de stralende zon en blauwe lucht. Vanaf hier was het bewolkt met heel af en toe een lichte regenbui. Maar niet getreurd, als je naar Noorwegen gaat, weet je van te voren dat het wel eens nat kan gaan worden. 
 Bij Jorpeland ligt de beroemde Preikestolen, dit is een rotswand die loodrecht omhoog loopt. Deze is 600m hoog, en is daarmee de hoogste, steilste rotswand van Europa. Deze berg is uiteraard te beklimmen...aan de achterzijde kan je 'm op klauteren (en duurt 1½ tot 2uur). Maar als je eenmaal boven bent, is het uitzicht ook grandioos... 
Als je eenmaal in Noorwegen bent, is het zeker de moeite waard om deze berg te beklimmen. Neem wel wat te eten en te drinken mee, want onderweg kom je geen kraampjes tegen. Vanuit Jorpeland vervolgden wij onze weg, onderlangs het Lysefjord, naar Lysebotn. Ook kan je een veerpondje nemen. Deze vaart dan langs de Preikestolen. De weg die wij gereden hebben is zeker de moeite waard, waar je ook nog eens een hele mooie pass tegen komt... Nu restte ons nog 3 dagen, en dan moesten we in Kristiandsand zijn, om weer de boot terug te nemen. We reden richting Setesdal, reden 'm een stukje omhoog en bogen toen weer af richting Dalen, Brunkeberg, Åmli en weer naar Kristiandsand. Vrijdag de 13de stapten we weer op de boot naar Hirtshals (DK). De vakantie was voorbij...er restte ons alleen nog 1100km autobaan... 
Noorwegen, het land dat gemaakt is voor de motorrijder: Heel mooie omgeving, goede wegen (slingerend door het landschap), vele tunnels en niet te vergeten een aantal ontzettend mooie passen. Hier laten de automobilisten de motorrijder nog passeren. Zo denk ik terug aan Noorwegen.Natuurlijk moet je wel geluk hebben met het weer, wij hebben op 3 weken tijd één dag slecht weer gehad, en later nog eens 3 buitjes. Voor de rest een stralende zon met een blauwe hemel. Kortom een ontzettend leuke vakantie. Ik hoop dat ik door mijn verslag, meer mensen de stap durven te wagen, een rondrit te maken door Scandinavië... Roy |